Willem-Alexanderpark

2010 -

Een tunnel met daarop een leeg dak, vrijwel middenin een woonwijk, hoe richt je dat als gemeente in? Het antwoord was snel gevonden: een park. En niet zomaar een park, maar een park dat stad en land met elkaar verbindt.

Het Willem-Alexanderpark in Utrecht Leidsche Rijn is een park bovenop de tunnel van de Rijksweg A2. De tunnel is gebouwd door Rijkswaterstaat en het bovenliggende park wordt ontwikkeld en beheerd door de gemeente Utrecht. Het park is ontstaan naar aanleiding van de vraag naar inrichting van het dak van de tunnel.

foto: Walter Herfst

Doel
In het ontwerp van dit hooggelegen park staat de wind centraal. DS wil hiermee de focus leggen op de beleving van de mens. Daarnaast zal de grondlaag van het park als bliksemafleiding van de tunnel fungeren. Ten slotte zorgt het park voor een landschappelijke en ecologische verbinding van Leidse Rijn met het Amsterdam-Rijnkanaal.

De leefgebieden van planten en dieren in het landschap ten noorden en ten zuiden van de stad Utrecht worden door middel van het park met elkaar verbonden. Naast deze landschappelijke verbinding, neemt het park het thema “trekvogelroute” van de A2 over doordat er is ingezet op bessen, insecten en nectarrijke beplanting. Dit zorgt voor voedselaanbod voor trekvogels in zowel het voor- als het najaar. 

De toe-eigening van het park door de toekomstige bewoners staat centraal. Vijf percelen met verschillende thema’s helpen om participatie in het gebruik van het park aan te sturen. Het gaat om de volgende vijf percelen: magnoliabos, cultuurveld, sportveld, natuurweide en buurtfruittuin.

foto: Walter Herfst

Ontwerp
In het ontwerp van het Willem-Alexanderpark is voor een hoger gelegen pad gekozen. Dit pad zorgt voor mooie vergezichten op de omgeving. Door het verhoogde pad en de beplanting die speelt met de wind, voelt de bezoeker zich verbonden met de natuur. Daarnaast is het park vanaf het centrum over de gehele lengte te overzien. Het park biedt voor ieder wat wils; de vijf verschillende percelen verdelen het park in vijf sferen. Er is gekozen voor beplantingen die paars-dominant zijn het gehele jaar door. De paarse kleur geeft identiteit aan het groen. Het beplantingsplan is van Fred Booy.

Impressie zuid-noord

Details
Het meubilair op de vijf percelen is gekoppeld aan de richel. Daarnaast is het gemaakt van eenduidig materiaal zodat het uniek en beheerbaar blijft. Wellicht opmerkelijk is de afwezigheid van verlichting in het park, dit omdat er al voldoende straatverlichting rondom is en het dus overbodig is. Ten slotte zijn er ecopassages onder de kruisende wegen door geplaatst zodat kleine zoogdieren veilig door het park kunnen bewegen.

Willem-Alexanderpark

2010 -

Een tunnel met daarop een leeg dak, vrijwel middenin een woonwijk, hoe richt je dat als gemeente in? Het antwoord was snel gevonden: een park. En niet zomaar een park, maar een park dat stad en land met elkaar verbindt.

Het Willem-Alexanderpark in Utrecht Leidsche Rijn is een park bovenop de tunnel van de Rijksweg A2. De tunnel is gebouwd door Rijkswaterstaat en het bovenliggende park wordt ontwikkeld en beheerd door de gemeente Utrecht. Het park is ontstaan naar aanleiding van de vraag naar inrichting van het dak van de tunnel.

foto: Walter Herfst

Doel
In het ontwerp van dit hooggelegen park staat de wind centraal. DS wil hiermee de focus leggen op de beleving van de mens. Daarnaast zal de grondlaag van het park als bliksemafleiding van de tunnel fungeren. Ten slotte zorgt het park voor een landschappelijke en ecologische verbinding van Leidse Rijn met het Amsterdam-Rijnkanaal.

De leefgebieden van planten en dieren in het landschap ten noorden en ten zuiden van de stad Utrecht worden door middel van het park met elkaar verbonden. Naast deze landschappelijke verbinding, neemt het park het thema “trekvogelroute” van de A2 over doordat er is ingezet op bessen, insecten en nectarrijke beplanting. Dit zorgt voor voedselaanbod voor trekvogels in zowel het voor- als het najaar. 

De toe-eigening van het park door de toekomstige bewoners staat centraal. Vijf percelen met verschillende thema’s helpen om participatie in het gebruik van het park aan te sturen. Het gaat om de volgende vijf percelen: magnoliabos, cultuurveld, sportveld, natuurweide en buurtfruittuin.

foto: Walter Herfst

Ontwerp
In het ontwerp van het Willem-Alexanderpark is voor een hoger gelegen pad gekozen. Dit pad zorgt voor mooie vergezichten op de omgeving. Door het verhoogde pad en de beplanting die speelt met de wind, voelt de bezoeker zich verbonden met de natuur. Daarnaast is het park vanaf het centrum over de gehele lengte te overzien. Het park biedt voor ieder wat wils; de vijf verschillende percelen verdelen het park in vijf sferen. Er is gekozen voor beplantingen die paars-dominant zijn het gehele jaar door. De paarse kleur geeft identiteit aan het groen. Het beplantingsplan is van Fred Booy.

Impressie zuid-noord

Details
Het meubilair op de vijf percelen is gekoppeld aan de richel. Daarnaast is het gemaakt van eenduidig materiaal zodat het uniek en beheerbaar blijft. Wellicht opmerkelijk is de afwezigheid van verlichting in het park, dit omdat er al voldoende straatverlichting rondom is en het dus overbodig is. Ten slotte zijn er ecopassages onder de kruisende wegen door geplaatst zodat kleine zoogdieren veilig door het park kunnen bewegen.

items